Het festival

De achterblijvers vragen zich iedere keer weer af waarom zo’n grote groep NOVA-leden ieder jaar weer naar de UNICA gaat. Of de reis nu naar Luxemburg, Korea, Frankrijk, Duitsland of Polen gaat, overal kom je die blonde, bruine en grijze koppies uit Nederland tegen.

Vijf redenen om naar UNICA te gaan:

• Kennis maken met landen waar je anders niet zo gauw naar toe zou gaan
• Het groepsgevoel
• Diversiteit aan mensen ontmoeten
• Eten wat de pot schaft
• Veel films kijken

Kennis maken met landen waar je anders niet zo gauw naar toe zou gaan

Dit jaar gaat de reis naar Bulgarije. Ik ben er nooit geweest en zou er waarschijnlijk ook nooit aan toe zijn gekomen om het land te bezoeken.

Tijdens de UNICA-informatiedag hebben we al het een en ander opgestoken:

Het 74^ste UNICA Congres en Filmfestival wordt van 25 augustus tot 2 september gehouden in Rousse. Rousse (Ruse) is gelegen in het noordoosten van centraal Bulgarije en ligt aan de rechteroever van de Donau. In totaal ligt de stad zo’n 14 km langs de oever. Het is een grote binnenhavenstad met ca 200.000 inwoners

Rousse heeft een bijzondere brug waar de Bulgaren uitermate trots op zijn. Deze 30 meter hoge brug over de Donau, waar auto’s en treinen (boven en onder elkaar) overheen kunnen rijden, kwam in 1954 gereed en heeft een lengte van 2,4 km.

Het groepsgevoel

De Bulgaarse organisatie had geadviseerd om per vliegtuig naar Boekarest (Roemenie) te komen en verder per bus naar Rousse te reizen.

Op vrijdag 23 augustus druppelen de Nederlandse UNICA-gangers in alle vroegte Vertrekhal 2 op Schiphol binnen.

Aangezien mijn actieradius nog wat te beperkt is om naar Pier D42 te lopen, had ik bij de KLM om assistentie gevraagd. Er staat dan ook een opgepoetste rolstoel op me te wachten en vanuit onze groep biedt iedereen zich aan mij te duwen.

Ik heb het niet zo op vliegen, hoogtevrees, weet je. Terwijl ik zo ver mogelijk wegblijf van het raampje, wil Herman daar juist graag zitten.

Gerard vraagt zich hardop af of Herman muzikaal is. Zelf geeft hij ook meteen maar het antwoord: ‘Omdat hij zo dicht bij de vleugel wil zitten’.

Mijn hoogtevreestrekje maakt even plaats voor een flauwe glimlach, doch dat duurt maar kort.

Ruim twee uur later is alle leed geleden en worden we omhuld door een warme deken van minstens 40 graden! De hulptroeper die mij naar de uitgang begeleidt, oogt echter okselfris.

Wij nuttigen enkele drankjes. We moeten ze niet te lang op het tafeltje laten staan, want dan zijn ze verdampt!

Zoals beloofd heeft de organisatie voor bussen gezorgd, weliswaar 4 uur te laat, maar toch.

Diezelfde avond zitten we om 21.00 uur op een van de vele terrassen van Rousse, pinnen en passant Bulgaarse Leva’s (1 Euro = 2 Leva), ontmoeten daar andere festivalbezoekers, proberen ons verstaanbaar te maken bij de serveerster en beseffen ineens dat we op filmvakantie zijn!

Diversiteit aan mensen ontmoeten

De volgende dag halen we eerst onze passepartouts en congrestassen op. In de hal van het Theater is een infostand ingericht. Teeners uit de “Engelseklas” van de plaatselijke school geven uitstekende informatie, en niet alleen in het Engels, ook in het Duits staan de meisjes hun mannetje.

Om 18.00 uur verzamelt zich een bont uitgedoste, internationale menigte op het Theaterbordes. Nagenoeg alle landen hebben gehoor gegeven aan de oproep om in de klederdracht van het land over de rode loper te gaan. De combinatie: zeer warme kleding en een buitentemperatuur van 40 graden, is weliswaar geen gelukkige, maar de lol van het met elkaar achter de plaatselijke harmoniekapel en mini Charlie Chaplins door de stad wandelen, vergoed alles!

De opening is obligaat. Er gebeurt weinig nieuws. Een dansje van schattige kleine meisjes, voorspelbare toespraken, de nog altijd gekreukte UNICA-vlag, de projectie van de winnende film van vorig jaar en dan de verlossing…. ‘aan tafel’.

Dat doen we in de prachtige tuinzaal van het hotel Danube aan de overkant van het park. Een van mijn tafelgenoten is Just Hania, een NOVA-jeugdlid die op uitnodiging van de NOVA en de UNICA deelneemt aan het festival. Hij representeert tevens Joren Molter wiens film VOL VAN LEVEN deel uitmaakt van het Nederlands programma.

We maken meteen een afspraak voor een interview t.g.v. 80 jaar NOVA.

We hebben het goed, lekker eten, vlotte bediening en veel, gratis, wijn.

Eten wat de pot schaft

Het is ieder jaar weer spannend, wat eten ze in het land van samenkomst.

In de prijs van het passe-partout zijn dit jaar 5 diners begrepen. Alle diners beginnen met een salade.

De hoofdmaaltijd gaat steeds vergezeld van vlees of vis, en het nagerecht is altjd zoet.

Op de vele terrasjes speelt men helemaal in op de wensen van de vele toeristen:

fast food! En dat alles tegen prijzen die wij Nederlanders nog alleen uit herinnering weten!

Veel films kijken

Op het programma staan 135 films! Dat wordt smullen.

Al die films zullen gejureerd en besproken gaan worden door 7 juryleden uit respectievelijk Zwitserland, Engeland, Rusland, Armenië, Macedonië, Bulgarije en, last but not least, Nederland. En het is Kees Tervoort, onze NOVA-voorzitter, die benoemd is tot juryvoorzitter!   Aan de slag dus.

Via een vrij ingewikkelde procedure wordt jaarlijks bepaald hoeveel “zendtijd” een land ter beschikking staat. Voor Nederland is dat dit jaar 65 minuten.

De landen zijn vrij in het samenstellen van hun programma. Naast de films van de echte amateurs, waaronder ook de films van jongeren (jeunesse) vallen, mogen ook zogenaamde Filmschoolfilms worden ingezonden. Om geen appels met peren te moeten vergelijken, komen deze films in een aparte categorie uit.

Na een paar landenprogramma’s te hebben gezien, krijgt de jury steeds de gelegenheid om een eerste indruk over de films te geven. Ook nu is het weer interessant om dit gemêleerde gezelschap aan te horen.

Na het festival horen we van de voorzitter dat het soms moeilijk is om eenmaal ingenomen standpunten wat af te zwakken. Zo was het Armeense jurylid niet af te brengen van zijn standpunt dat een film uit het Belgische programma een professionele film was, die hij dus niet wenste te beoordelen. De Macedoniër vond een fantasie over het “Vierte Reich” beledigend voor de Duitse toeschouwers in de zaal en wilde deze film dus niet beoordelen. De Zwitser vond de film met het vermeende thema racisme echt niet kunnen. Hij houdt niet van racisme en wilde dus de film eigenlijk liever niet beoordelen. Het hele Oostblok in de jury vond het minachtend voor de kijker dat er geen ondertitels waren bijgeleverd bij de Spaanse films en, u raadt het al, wilde dus deze films niet beoordelen. Kortom: “Juryleden zijn net mensen”.

Tijdens de openbare juryzitting op zaterdag horen we dat VOL VAN LEVEN (Joren Molter) en MOL (Filmgroep SKOEP) een bronzen medaille hebben behaald.

NOMEN (Triga) en FIGMENT (Willem Serné) ontvangen een Diplôme d’Honneur.

Laureaat wordt LUNCH van de Kroaat Ivica Musan.

PENIBEL en BLIND DATE, onze 1-minuutfilms, behoren tot de beste 16 waardoor Nederland volgend jaar weer met 2 films mag meedoen.

Allen van harte gefeliciteerd!

Binnenkort ontvangen alle landen één of meerdere dvd’s met een selectie van de beste en meest opvallende films. De NOVA zorgt voor verspreiding over de Regio’s.

En dan zit UNICA 2012 er weer op. De Bulgaren hebben prima werk geleverd. Iedereen heeft zich tot het uiterste ingespannen om het allen naar de zin te maken. En dat is ze gelukt.

Volgend jaar zetten de vliegtuigen koers naar Zuid-Korea. We zullen het er nog genoeg over hebben!

Tekst: Piet van Eerden

Foto’s: Herman Ottink, Margot de Jonge en Piet van Eerden